Feeds:
Posts
Comments

Shangri-La

Shangri-La is a fictional place described in the 1933 novel Lost Horizon by British author James Hilton. In the book, Shangri-La is a mystical, harmonious valley, gently guided from a lamasery, enclosed in the western end of the Kunlun Mountains. Shangri-La has become synonymous with any earthly paradise but particularly a mythical Himalayan utopia—a permanently happy land, isolated from the outside world. In the novel Lost Horizon, the people who live at Shangri-La are almost immortal, living years beyond the normal lifespan. The word also evokes the imagery of exoticism of the Orient. The story of Shangri-La is based on the concept of Shambhala, a mystical city in the Tibetan Buddhist tradition.
Shangri-La is a fictional place described in the 1933 novel Lost Horizon by British author James Hilton. In the book, “Shangri-La” is a mystical, harmonious valley, gently guided from a lamasery, enclosed in the western end of the Kunlun Mountains. Shangri-La has become synonymous with any earthly paradise but particularly a mythical Himalayan utopia—a permanently happy land, isolated from the outside world. In the novel Lost Horizon, the people who live at Shangri-La are almost immortal, living years beyond the normal lifespan. The word also evokes the imagery of exoticism of the Orient. The story of Shangri-La is based on the concept of Shambhala, a mystical city in the Tibetan Buddhist tradition.
Lost Horizon is a 1933 novel by English writer James Hilton. It is best remembered as the origin of Shangri-La, a fictional utopian lamasery high in the mountains of Tibet.
Lost Horizon is a 1933 novel by English writer James Hilton. It is best remembered as the origin of Shangri-La, a fictional utopian lamasery high in the mountains of Tibet.
Táohuā Yuán Jì)
Several locations in the Buddhist Himalaya between northern India and Tibet have claimed to be the basis for Hilton’s legend, largely to attract tourism. In China, Tao Qian of the Jin Dynasty described a Shangri-La in his work Story of the Peach Blossom Valley (Chinese: 桃花源記, pinyin: Táohuā Yuán Jì)

n modern China, the Zhongdian country was renamed to 香格里拉县 (Xiānggélǐlā, Shanri-La in Chinese) in 2001, to attract tourists. The legendary Kun Lun Mountains in Tibet offer other possible Shangri-La valleys.
n modern China, the Zhongdian country was renamed to 香格里拉县 (Xiānggélǐlā, Shanri-La in Chinese) in 2001, to attract tourists. The legendary Kun Lun Mountains in Tibet offer other possible Shangri-La valleys.
Being an isolated green valley surrounded by mountains, enclosed on the western end of the Himalayas, it closely matches the description in the novel. A Shangri-La resort in the nearby Skardu valley is a popular tourist attraction.”]A popularly believed inspiration for Shangri-La is the Hunza Valley in northern Pakistan, close to the Tibetan border, which Hilton visited a few years before Lost Horizon was published.[2] Being an isolated green valley surrounded by mountains, enclosed on the western end of the Himalayas, it closely matches the description in the novel. A Shangri-La resort in the nearby Skardu valley is a popular tourist attraction.
A popularly believed inspiration for Shangri-La is the Hunza Valley in northern Pakistan, close to the Tibetan border, which Hilton visited a few years before Lost Horizon was published.[2
Today, various places claim the title, such as parts of southern Kham in southwestern Yunnan province, including the tourist destinations of Lijiang and Zhongdian. Places like Sichuan and Tibet also claim the real Shangri-La was in its territory. In 2001, Tibet Autonomous Region put forward a proposal that the three regions optimise all Shangri-la tourism resources and promote them as one. After failed attempts to establish a China Shangri-la Ecological Tourism Zone in 2002 and 2003, government representatives of Sichuan and Yunnan provinces and Tibet Autonomous Region signed a declaration of cooperation in 2004. Also in 2001, Zhongdian County in northwestern Yunnan officially renamed itself Shangri-La County.
Today, various places claim the title, such as parts of southern Kham in southwestern Yunnan province, including the tourist destinations of Lijiang and Zhongdian. Places like Sichuan and Tibet also claim the real Shangri-La was in its territory. In 2001, Tibet Autonomous Region put forward a proposal that the three regions optimise all Shangri-la tourism resources and promote them as one. After failed attempts to establish a China Shangri-la Ecological Tourism Zone in 2002 and 2003, government representatives of Sichuan and Yunnan provinces and Tibet Autonomous Region signed a declaration of cooperation in 2004. Also in 2001, Zhongdian County in northwestern Yunnan officially renamed itself Shangri-La County.
Bhutan, which was until now isolated from outside world and has its unique form of Tibetan Buddhism, has been hailed as the last Shangri-La.  Another place that has been thought to have inspired the concept of Shangri-La is the Yarlung Tsangpo Canyon.

Bhutan, which was until now isolated from outside world and has its unique form of Tibetan Buddhism, has been hailed as the last Shangri-La. Another place that has been thought to have inspired the concept of Shangri-La is the Yarlung Tsangpo Canyon.

TV Presenter and Historian Michael Wood suggests that the legendary Shangri-La is the abandoned city of Tsaparang and its two great temples that were once home to the Kings of Guge in modern Tibet.
TV Presenter and Historian Michael Wood suggests that the legendary Shangri-La is the abandoned city of Tsaparang and its two great temples that were once home to the Kings of Guge in modern Tibet.
Later on, Chinese Government assert formally that this mysterious place is a small town of Yunnan Province known as Zhong Dian in 2001 through investigate and verify (renamed as Shangri-la county now). Shangri-la is the fairyland of human world, there is extraordinary beautiful scenery, she is as beautiful as young Chinese girl.
Later on, Chinese Government assert formally that this mysterious place is a small town of Yunnan Province known as Zhong Dian in 2001 through investigate and verify (renamed as Shangri-la county now). Shangri-la is the fairyland of human world, there is extraordinary beautiful scenery, she is as beautiful as young Chinese girl.
Shambhala

Shambhala “To Conway, seeing it first, it might have been a vision . . . It was indeed a strange and incredible sight. A group of colored pavilions clung to the mountainside with the . . . chance delicacy of flower-petals impaled upon a crag. It was superb and exquisite. An austere emotion carried the eye upward from milk-blue roofs to the gray rock bastion above . . . Beyond that, in a dazzling pyramid, soared the snow slopes of Karakal.” Such was Conway’s first glimpse of Shangri-La, the hidden lamasery in Tibet as described in James Hilton’s novel, Lost Horizon.

Shambhala “To Conway, seeing it first, it might have been a vision . . . It was indeed a strange and incredible sight. A group of colored pavilions clung to the mountainside with the . . . chance delicacy of flower-petals impaled upon a crag. It was superb and exquisite. An austere emotion carried the eye upward from milk-blue roofs to the gray rock bastion above . . . Beyond that, in a dazzling pyramid, soared the snow slopes of Karakal.” Such was Conway’s first glimpse of Shangri-La, the hidden lamasery in Tibet as described in James Hilton’s novel, Lost Horizon.

GIANT

https://i1.wp.com/ourworld.compuserve.com/homepages/dp5/cardiff.jpg
Above: The Cardiff Giant, 10 ft 4½ in (3.16 m) tall and weighing 1.4 tonnes, was dug up on a farm near Cardiff, New York, in 1869. The ‘petrified giant’ was put on display and crowds of people 50 cents each to see it. Scientists, however, denounced it as ‘of very recent origin and a decided humbug’. Within 3 months it was exposed as a hoax. The giant was the brainchild of George Hull, who had it carved from a huge block of gypsum, treated it to make it look old, and buried it on the farm of an accomplice. S.J. Gould describes the hoax as preposterous: ‘How could a man turn to solid gypsum, while preserving all his soft anatomy, from cheeks to toes to penis?’9 The fake fossil is now on display as ‘America’s greatest hoax’ at the Farmer’s Museum in Cooperstown, New York.
This photo of a ‘fossilized Irish giant’ was taken at a London rail depot, and appeared in the December 1895 issue of Strand Magazine. The giant was allegedly dug up by a Mr Dyer while prospecting for iron ore in County Antrim (Ireland). It was 12 ft 2 in (3.71 m) tall, weighed 2 tonnes, and had 6 toes on its right foot. After being exhibited in Dublin, it was brought to England and exhibited in Liverpool and Manchester at sixpence a head, ‘attracting scientific men as well as gaping sightseers’.10 After a legal dispute over ownership, nothing more appears to have been heard or seen of the exhibit.

This photo of a ‘fossilized Irish giant’ was taken at a London rail depot, and appeared in the December 1895 issue of Strand Magazine. The giant was allegedly dug up by a Mr Dyer while prospecting for iron ore in County Antrim (Ireland). It was 12 ft 2 in (3.71 m) tall, weighed 2 tonnes, and had 6 toes on its right foot. After being exhibited in Dublin, it was brought to England and exhibited in Liverpool and Manchester at sixpence a head, ‘attracting scientific men as well as gaping sightseers’.10 After a legal dispute over ownership, nothing more appears to have been heard or seen of the exhibit.

Scale model of a mammoth skeleton rearranged to demonstrate how the ancient Greeks could have interpreted immense and unfamiliar animal fossils as the remains of giants.22 (Reprinted by permission of Princeton University Press.)

Scale model of a mammoth skeleton rearranged to demonstrate how the ancient Greeks could have interpreted immense and unfamiliar animal fossils as the remains of giants.22 (Reprinted by permission of Princeton University Press.)

Fossil femur of Pleistocene elephant Palaeoloxodon antiquus.23 (Reprinted by permission of Princeton University Press.)

Human femur (thighbone). Right: Fossil femur of Pleistocene elephant Palaeoloxodon antiquus.23 (Reprinted by permission of Princeton University Press.)

Model of a 3.1 m (10 ft) Gigantopithecus

Model of a 3.1 m (10 ft) Gigantopithecus

47 inch Human Femur In the late 1950s, during road construction in south-east Turkey in the Euphrates Valley, many tombs containing the remains of Giants were uncovered. At two sites the leg bones were measured to be about 120 cms 47.24 inches, Joe Taylor, director of the Mt. BLANCO FOSSIL MUSEUM in Crosbyton, Texas, was commissioned to sculpt this anatomically correct, and to scale, human femur.

47 inch Human Femur In the late 1950s, during road construction in south-east Turkey in the Euphrates Valley, many tombs containing the remains of Giants were uncovered. At two sites the leg bones were measured to be about 120 cms "47.24 inches", Joe Taylor, director of the Mt. BLANCO FOSSIL MUSEUM in Crosbyton, Texas, was commissioned to sculpt this anatomically correct, and to scale, human femur.

11 states that the Iron Bed of Og, King of Bashan was 9 cubits by 4 cubits or approximately 14 feet long by 6 feet wide!   (Reply to this)(Thread)

This "Giant" stood some 14-16 feet tall, and had 20-22 inch long feet. His or Her finger tips, with arms to their sides, would be about 6 feet above the ground. The Biblical record, in Deuteronomy 3:11 states that the Iron Bed of Og, King of Bashan was 9 cubits by 4 cubits or approximately 14 feet long by 6 feet wide! (Reply to this)(Thread)

Recent gas exploration activity in the south east region of the Arabian desert uncovered a skeletal remains of a human of phenomenal size. This region of the Arabian desert is called the Empty Quarter, or in Arabic, Rab-Ul-Khalee. The discovery was made by the Aramco Exploration team. As God states in the Quran that He had created people of phenomenal size the like of which He has not created since. These were the people of Aad where Prophet Hud was sent. They were very tall, big, and very powerful, such that they could put their arms around a tree trunk and uproot it. Later these people, who were given all the power, turned against God and the Prophet and transgressed beyond all boundaries set by God. As a result they were destroyed.  Ulemas of Saudi Arabia believe these to be the remains of the people of Aad. Saudi Military has secured the whole area and no one is allowed to enter except the ARAMCO personnel. It has been kept in secrecy, but a military helicopter took some pictures from the air and one of the pictures leaked out into the internet in Saudi Arabia. See the attachment and note the size of the two men standing in the picture in comparison to the size of the skeleton !!

Recent gas exploration activity in the south east region of the Arabian desert uncovered a skeletal remains of a human of phenomenal size. This region of the Arabian desert is called the Empty Quarter, or in Arabic, 'Rab-Ul-Khalee'. The discovery was made by the Aramco Exploration team. As God states in the Quran that He had created people of phenomenal size the like of which He has not created since. These were the people of Aad where Prophet Hud was sent. They were very tall, big, and very powerful, such that they could put their arms around a tree trunk and uproot it. Later these people, who were given all the power, turned against God and the Prophet and transgressed beyond all boundaries set by God. As a result they were destroyed. Ulema's of Saudi Arabia believe these to be the remains of the people of Aad. Saudi Military has secured the whole area and no one is allowed to enter except the ARAMCO personnel. It has been kept in secrecy, but a military helicopter took some pictures from the air and one of the pictures leaked out into the internet in Saudi Arabia. See the attachment and note the size of the two men standing in the picture in comparison to the size of the skeleton !!

while pursuing the mythical 'missing link' in human evolution, dr. tumerick's team made a discovery that indicated there were more links in the evolutionary chain than we had first supposed.

while pursuing the mythical 'missing link' in human evolution, dr. tumerick's team made a discovery that indicated there were more links in the evolutionary chain than we had first supposed.

Only Time :Enya

Only Time : By Enya

Who can say where the road goes,
Where the day flows, only time?
And who can say if your love grows,
As your heart chose, only time?

Who can say why your heart sighs
As your love flies, only time?
And who can say why your heart cries
when your love lies, only time?

Who cansay when the roads meet,
That love might be ,in your heart?
and who can say when the day sleeps,
“IF” the night keeps all your heart?
Night keeps all your heart…..

Who can say if your love grows,
As your heart chose, only time?
And who can say where the road goes
Where the day flows, only time?

Who knows? Only time
Who knows? Only time

เขาพระวิหาร ในงานโบราณคดี

โดย นงนวล รัตนประทีป


ส่วนหนึ่งของปราสาทที่พังทลายอาจารย์รุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล

ข้อพิพาทกรณี “ประสาทเขาพระวิหาร” โบราณสถานชื่อดัง ที่กัมพูชายื่นเสนอขอเป็นมรดกโลกต่อองค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) แต่ฝ่ายไทยไม่ยอม เพราะกัมพูชาอ้างสิทธิจัดการแต่เพียงผู้เดียว คงต้องว่ากันอีกยาว โดยในช่วงเดือนมิ.ย.ปีนี้ ยูเนสโกจะมีการประชุมถึงเรื่องนี้กันอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้จะละข้อพิพาทไว้ จะมุ่งเฉพาะเรื่องในเชิงโบราณคดีของเขาพระวิหาร โดยนายรุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล อาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ที่นำผลการศึกษาและภาพถ่ายต่างของปราสาทมา

บรรยายที่ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร

อาจารย์รุ่งโรจน์เริ่มว่า การบรรยายครั้งนี้ไม่มีรายงานของการขุดแต่ง เพื่อศึกษาบนปราสาทเขาพระวิหารเลย การขุดแต่งที่เขาพระวิหารทำครั้งสุดท้ายเมื่อปีพ.ศ.2502 หลังจากไม่ได้ขุดค้นอีกเลย แต่มีการสำรวจทางโบราณคดีของกรมศิลปากร

ปราสาทเขาพระวิหาร เป็นประสาทหินศิลาแลง เป็นโบราณสถานสมัยขอมโบราณ ตั้งอยู่บนเทือกเขาพนมดงรัก สูงจากพื้นดิน 547 เมตร และสูงจากน้ำทะเล 657 เมตร ตัวปราสาทจะอยู่บริเวณชะง่อนผา จ.พระวิหาร ประเทศกัมพูชา ติดชายแดนไทยที่ อ.กันทรลักษณ์ จ.ศรีสะเกษ อยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร นับเป็นปราสาทขอมสำคัญแห่งหนึ่งทั้งในแง่ประวัติศาสตร์ และการก่อสร้างเทวสถาน

เคยมีการศึกษาเกี่ยวกับตัวปราสาทเขาพระวิหาร ที่นานมาแล้วถึงปัจจุบันนับได้ 100 ปี ผลงานชิ้นแรกเรื่องจารึกภาษาสันสกฤตอาณาจักรกัมพูชา ส่วนในประเทศไทยก็มีเขียนไว้ของ ศ.ศิลป์ พีระศรี และเรื่องปราสาทเขาพระวิหาร ศาสนบรรพตที่โดดเด่นที่สุดในภาคพื้นอาคเนย์ ของ ศ.ดร.ม.ร.ว.สุริยวุฒิ สุขสวัสดิ์


หินแกะสลักนาคเศียรโล้นหน้าบันเขาพระวิหารทางขึ้นเขาพระวิหาร

อาจารย์รุ่งโรจน์ กล่าวว่า แต่การนำเสนอในครั้งนี้ อาจจะมีมุมมองที่ต่างจากครูรุ่นเก่าๆ เนื่องจากมีข้อมูลเพิ่มขึ้น ตัวปราสาทเขาพระวิหาร ตามประวัติศาสตร์รุ่นหลัง มีการกล่าวถึงกัมพูชาฉบับนพรัตน์ คือกล่าวในเชิงตำนานความเชื่อ และมีภาพสลักบนหินหน้าบัน เช่น รูปพระศิวะปราบช้าง พระวิษณุทรงครุฑ เป็นต้น

นอกจากนี้ ยังพบจารึกในหลักศิลาปราสาทเขาพระวิหาร สลักบนเหลือบประตู แบ่งออกเป็น 2 สมัยหลักๆ คือ 1.สมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 และ 2.พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ทำให้กำหนดอายุของตัวประสาทเขาพระวิหารได้ค่อนข้างง่าย แต่มีปัญหาอยู่อีก เพราะหลักจารึกตัวสุดท้ายมีนักวิชาการมองต่างกัน บางคนบอกว่าสร้างรุ่นพระเจ้ายโสวรมันที่ 1 และน่าจะอยู่สมัยร่วมรุ่นพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ซึ่งนักวิชาการไทยจะเชื่อว่าสร้างในสมัยพระเจ้ายโสวรมันที่ 1

อีกทั้งพบว่าจารึกสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 มีการสร้างศาสนสถานไว้หลายแห่ง คือ ปราสาทพนมบาเค็ง, ประสาทพนมชีซอร์, ปราสาทเขาพระวิหาร หรือเรียกในภาษาเขมรว่า “ศรีศิขเรศวร” โดยมีรูปเคารพ คือพระศิวะ เทพเจ้าสูงสุดของศาสนาฮินดู ลัทธิไศวนิกาย ที่นิยมสร้างบนภูเขาสูงเป็นสำคัญ


ทับหลังปราสาทเขาพระวิหารระเบียบคดทับหลังที่งดงามอีกจุด

โดยพบจารึกคำว่า “ปาสเขมา ไท” แปลว่า “ไทดำ” มีอยู่ในบรรทัดสุดท้าย แต่ก็ไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดว่าหมายถึงอะไร

ส่วนตัวปราสาทพระวิหาร หันหน้าไปทางทิศเหนือ มีนักวิชาการบางคนบอกว่าที่หันไปทางทิศเหนือ เพราะพื้นที่จำกัด

ขณะที่บางคนบอกว่าเป็นการแสดงสัญลักษณ์ของการแผ

่อำนาจเข้าไปดินแดนภาคอีสานของไทย

ภายในตัวปราสาทยังพบว่า ตรงปลายทางมีสระน้ำขนาดใหญ่ เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับพิธีกรรม หรือไม่ก็ใช้สำหรับอุปโภคบริโภค จะคล้ายกับปราสาทหินสด็อกก๊อกธม จ.สระแก้ว

ตำแหน่งหอบรรณาลัยจะไม่หันหน้าเข้าสู่ตัวประสาท เหมือนกับปราสาทอื่นๆ ในเขมร แต่จะหันหน้าชนกัน เพราะพื้นท

ี่จำกัด ส่วนทางขึ้นเข้าไปตัวปราสาทพระวิหาร จะเห็นพญานาคเศียร

โล้น เป็นศิลปะแบบบาปวน และลำตัวจะยาวเป็นราวสะพาน คือสัญลักษณ์

ของ “สะพานสายรุ้ง” เชื่อว่าเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับสวรรค์

ทางเข้าสู่ประสาทประธาน มีโคปุระคั่นอยู่ 5 ชั้น ชั้นที่ 1 หรือถ้านับทางไทยชั้นที่ 3 สันนิษฐานว่าเป็นหลังคาไม้มุงกระเบื้อง ตัวหน้าบันปราสาทมี 2 อย่างปนกัน คือแบบกรวยระกา เหมือนจั่วสามเหลี่ยม ตรงปลายจะมีรูปตัวมะกรแบบอินเดีย แต่จะลดรูปพบว่ามีงวงม้วน ส่วนทางเดินจะปักเสานางเรียงเป็นต้นๆ จะแปลกจากที่อื่น เพราะจะไม่มีพญานาคเลื้อยขนาบข้าง เหมือนกับปราสาทหินพนมรุ้ง

ส่วนตัวปราสาทพระวิหาร ไม่สามารถศึกษาได้ เพราะพังทลายหมดแล้ว เหลือแต่มณฑปที่ยื่นออกมาข้างหน้า ส่วนเสาจะไม่ทำเสาหลอกเหมือนปราสาทเขาพนมรุ้ง แต่จะทำแบบเกลี้ยงๆ ในประเทศกัมพูชาปราสาทต่างๆ จะเห็นเสาแบบนี้ปรากฏอยู่เสมอ

นอกจากนี้ ยังพบว่าตัวปราสาท สันนิษฐานว่าด้านข้างจะมีปราสาทหลังเล็ก หรือไม่บนปราสาทจะมีพระปรางค์เล็กๆ ประดับมุม

โดยส่วนตัวมองว่าน่าจะเป็นปราสาทหลังเดี่ยวๆ ส่วนปราสาทชั้นบนมีนักวิชาการพบว่า มีปราสาทจำลองอยู่ โดยพบภาพในหนังสือของ ม.ร.ว.สุริยวุฒิ ทำให้เราศึกษาง่ายขึ้น และมั่นใจว่ามีการทำประสาทจำลองประดับมุม

ส่วนกลีบขนุนนาคปรกที่พบตกอยู่ เห็นว่ามีที่ปราสาทหินสด็อกก๊อกธม เช่นกัน สันนิษฐานว่าสร้างหลังจากเขาพระวิหารไม่เกิน 20 ปี ตัวเขาพระวิหารยังคงใช้ประสาทจำลองประดับมุมอยู่ ต่อมาเปลี่ยนมาใช้พญานาคประดับชั้นบนของตัวประสาทประธาน และลดปริมาณตัวเนื้อหิน เพื่อให้รับน้ำหนักได้ ส่วนที่พบเห็นรูๆ บนตัวปราสาท สันนิษฐานว่าช่างสมัยนั้นทำเพื่อชักรอกศิลาในการก่อสร้าง

ในแง่โบราณคดี ประสาทหินเขาพระวิหาร ยังมีคุณค่า และเรื่องราวให้ศึกษากันต่อไปอีกนาน

http://www.cambodia.org/blogs/editorials/labels/Preah%20Vihear.htmlFriday, January 25, 2008

Hor Namhong: Thai comments over Preah Vihear Temple “stupid”

By Mean Veasna, VOA Khmer
Original report from Phnom Penh
25 January 2008
The lawyers defending Cambodia at The Hague International Court of Justice in 1962 (Photo: NorodomSihanouk.info)

The Hague International Court of Justice which handed the ownership of Preah Vihear Temple to Cambodia (Photo: NorodomSihanouk.info)

Foreign Minister Hor Namhong condemned as “stupid” comments made by a Thai official Friday over a disputed border temple in the north.

Preah Vihear temple, known to the Thais as Khao Phra Viharn, has become controversial in the unmarked border area, claimed by both Thailand and Cambodia.

Thai Defense Ministry spokesman Lt. Gen. Pichasanu Putchakarn told the Bangkok Post Friday that Cambodiaโ€�s recent unilateral request seeking UN World Heritage Site status for the temple could upset relations between the two neighbors.

“Thailand has to think of its national interests. We may protest to the Cambodian government through diplomatic channels and try to explain to other countries that Thailand has tried to cooperate with Cambodia in requesting the World Heritage listing of the sanctuary together,” Pichasanu told the Post.

“That general is stupid, as he does not know anything,” Hor Namhong said Friday, referring to Pichasanu. “Preah Vihear temple belongs to Cambodia. That we want to put it into Unescoโ€�s World Heritage is our right.”

Cambodia had shown a willingness to negotiate with Thailand “several times,” Hor Namhong said. “More Thai experts than the international ones showed up in the negotiation. That is a stupid claim.”

Cambodia and Thailand both have troops stationed at the border near the temple, Pichasanu said.

“If Thailand still objects to Preah Vihear being listed as a World Heritgage Site, that is fine. Weโ€�ll still keep going,” said government spokesman Khieu Kanharith. “We have warned Thailand that if it blocks the entry to Preah Vihear from Thailand again, we will block it forever. Then it is Thailand that will totally suffer from the loss.”

Labels:

Military bungles over Preah Vihear

Diplomacy and ancient cultural sites are not the business of the Army; the southern insurgency is Published on January 26, 2008The military’s strong but belated reaction to Cambodia’s nomination of the Hindu temple of Preah Vihear as a United Nations World Heritage site raised eyebrows in Bangkok as well as in Phnom Penh. It may be true that the Cambodian authorities last year unilaterally proposed to get the mountaintop temple on the Unesco list of historical and cultural sites of global significance, but the Thai Foreign Ministry has already protested the move and now both countries have been discussing the proposal to jointly list Preah Vihear. The ancient temple is located on Cambodian territory along with secondary ruins on the Thai side.

Cambodia and Thailand have for several years been cooperating on the restoration of the ancient temples – which are easily accessible from the Thai side of the border – as part of a joint tourism development. The timing of the protest by the Defence Ministry, at a time when Thailand is about to revert to democracy after some 16 months of military rule, raises the serious question as to whether there is an ulterior motive behind this uncalled-for protest.

On Thursday, the Defence Ministry accused the Cambodian government of trying to create “false historical evidence” with the intention of laying claim to the area adjacent to Preah Vihear, particularly the access road, which is located inside Thai territory. The Defence Ministry also asked the Foreign Ministry to lodge a formal protest with Phnom Penh. According to the Defence Ministry, Cambodia has unilaterally created a new boundary in order to claim sovereignty over the entire area, including the access road on the Thai side, and is campaigning for international support for this. The Defence Ministry spokesman went as far as saying that the incoming government should take the issue seriously, as Phnom Penh could once again incite anti-Thai sentiments among Cambodians living along the border – and that this could threaten Thailand’s national security. He said the Army was on alert to protect Thailand’s sovereignty.

Such dramatic posturing by the military comes across as ludicrous and bordering on hysterical. There have been no signs of any possibility of armed confrontation between the two countries over Preah Vihear. The dispute over the site was supposed to have been settled more than four decades ago.

Sure enough, Thai military leaders yesterday backtracked, dismissing what the Defence Ministry’s spokesman, Lt-General Pichsanu Puchakarn, said at a press conference was an inaccurate representation of the situation.

Preah Vihear is still something of a sensitive issue in the relations between Thailand and Cambodia. It became a hot issue again early last year when Thailand blocked Phnom Penh’s attempt to list it as a World Heritage site on the grounds that Cambodia’s annex document claimed some parts in an “overlapping area” claimed by both countries. In 1962, following bitter legal wrangling between the two countries, the International Court of Justice ruled in favour of Phnom Penh, which was given sovereignty over the temple compound. But the access route to the site is mainly on the Thai side of the border. Negotiations on the overlapping area are ongoing.

In clarifying the Defence Ministry’s clumsy statements, Foreign Ministry spokesman Tharit Charungvat said yesterday that Thailand and Cambodia had agreed since 2000 to have a joint boundary committee and would not make any alteration to the environment or physical structures in the area before the demarcation is completed.

In the meantime, the spokesman said both countries continued to discuss how best to get Preah Vihear listed as a World Heritage Site for joint tourism development and mutual benefit.

The two countries said there was no dispute, and Thailand agreed to provide technical assistance to train Cambodian workers to restore the temple prior to the proposal to list the site.

If this serves as a lesson to the military, it is this: the armed forces should learn to mind their own business and not over-extend themselves by venturing into unfamiliar territory – like diplomacy – that they know little about. Everybody knows by now that the Thai armed forces have been fighting a losing war against Islamic militants/Malay separatists in the deep South and their prestige is taking a beating. The priority for the military is to disengage itself from politics and put its own house in order.

The Nation

Labels:

Wednesday, July 11, 2007

Preah Vihear: The border was already settled by The Hague International Court of Justice

Preah Vihear:

The border was already settled by The Hague International Court of Justice

Near the end of June 2007, following Thailandโ€�s reservations, UNESCO decided to โ€�suspendโ€� Cambodiaโ€�s request for the protection of the Preah Vihear Temple as a World Heritage site, and the UN body asked the two countries โ€�to quickly resolve the issue of border demarcation at this location.โ€�

In Bangkok, according to the news published on June 29, 2007, Thailandโ€�s Ministry of Foreign Affairs issued the following statement: โ€�In principle, Thailand totally agrees that the Preah Vihear Temple should be listed as a UNESCO World Heritage site, under the reservation that the differences on the siteโ€�s joint management and the problems of border demarcation are resolved first.โ€� Immediately after this statement, Thailand sent its โ€�black-clad uniformedโ€� troops to prevent the access to the temple from the Thai side, and to close the border. These actions effectively created unease and excitation on Cambodiaโ€�s side.

The action taken by the Thai troops is nothing new when it comes to the Cambodian Preah Vihear Temple. Two years ago, in May 2005, โ€�black-cladโ€� Thai soldiers undertook the same action towards the temple. At the time, Thammarak Isarangura, the Thai Minister of Defense, declared that โ€�Thai troops would remain (there) to assure that there will not be any crossings into the territories in conflict, until the two countries complete their demarcation work.โ€� In Phnom Penh, Thailandโ€�s ambassador to Cambodia declared that Thailand intends to respect the decision of The Hague International Court of Justice which gave the ownership of the Preah Vihear Temple to Cambodia in 1962. โ€�However, the decision concerned the temple only and it did not precise the border delineation โ€ฆ Thatโ€�s why this problem persists until nowadays.โ€� On July 06, 2007, Viraphand Vacharathit, Thailandโ€�s ambassador in Phnom Penh, implicitly placed the blame on Hun Senโ€�s government when he declared to the news media that โ€�Cambodia knew very well that UNESCO would suspend this decision on Preah Vihear โ€ฆ because of the absence of the border demarcation lineโ€ฆโ€�

In 2005, Hun Senโ€�s government promised to โ€�resolve this problem of border delineation as soon as possible.โ€� Now, Khieu Kanharith, the Minister of Information and spokesman of the government, vaguely said that โ€�some small technical problems still remain to be resolved, regarding the new housing constructions, radio [broadcast] towers, irrigation canals, etcโ€ฆโ€� On the other hand, Va Kim Hong, the government minister in charge of border issues who is even more confused that his ministry of information colleague, let it be known that there would not be โ€�any problem left for anyone, (because) the local authorities, the Preah Vihear provincial authorities, and our local people just have to present to us their problems, and we will resolve them together.โ€�

The issue questioned by UNESCO involves the resolution of the so-called โ€�white zoneโ€� located in front of Preah Vihear, a zone which Hun Senโ€�s government admitted its existence in the past few years to the great satisfaction of Thailand, this in spite of the historical stipulations of treaties recognized by both countries since 1907, and in spite of the irrevocable decision rendered by The Hague International Court of Justice in 1962 regarding this temple. In fact The Hague Courtโ€�s decision dated June 15, 1962, clearly indicated the prior existence of a border delineation between Thailand and Cambodia at this location, BEFORE the court issued its decision to hand the ownership of the temple to Cambodia (please read the court decision attached). There was no โ€�white zoneโ€� and there is nothing to โ€�negotiateโ€� again on the border demarcation in front of the Preah Vihear temple. All that remain are the reference to the maps retained by The Hague International Court of Justice, and the building of the corresponding border demarcation posts. Such operation would be completed within a few weeks.

However, we recall that the existence of these โ€�white zonesโ€� was adopted by Hun Sen and his party, the PRPK-CPP (PRPK is the acronym for the People’s Revolutionary Party of Kampuchea which was later rechristened to the Cambodian People Party or CPP), following their conclusions on illegal treaties and agreements with Hanoi in the 80s on Cambodiaโ€�s new borders. These illegal treaties and agreements, which are perfidiously put into application, have de facto rejected or made obsolete all or part of other international treaties of Cambodia with respect to her territorial integrity. For example, the agreement of the cession by the PRPK-CPP to Hanoi of the islands of Koh Tral and Koh Krachak Seh, and of the so-called โ€�Historical Watersโ€� (a maritime โ€�white zoneโ€�) between Vietnam and the Peopleโ€�s Republic of Kampuchea in July 1982, changed the delimitation of the maritime border between Cambodia and Vietnam, and subsequently, the one between Cambodia and Thailand, and it created โ€�white zonesโ€� at sea between the two latter countries also. Obviously, these โ€�white zonesโ€� later became conflict zones, zones where the law of jungle and instability prevail, and where the first victims are the defenseless and unprotected Cambodian population, this in spite of the confused and irresponsible assurances given by Hun Senโ€�s government (1).

The note by UNESCO on the imprecision of the border in front of the Preah Vihear Temple โ€“ an imprecision based on Thailandโ€�s reservations which completely ignores the decision handed by the International Court of Justice on June 15, 1962 โ€“ is a dangerous precedent on the historical rights of Cambodiaโ€�s territorial integrity: it is the UNESCO, a UN institution, which accepts, at this location, the existence of a so-called โ€�white zoneโ€� between the two countries. What will become of the other โ€�white zonesโ€� which were recognized by the Hun Senโ€�s regime and by his party with Cambodiaโ€�s neighbors? By following this path, the entire Cambodia will soon become a โ€�white zoneโ€� for Thailand and Vietnam โ€“ if it is not one now already โ€“ just as it was 200 years ago.

—-

(1) During the 1954 Geneva conference, a 1:100,000-scale map produced and kept in France (latest editionยญ) was submitted to the International Control Commission (which was later presided by India under the leadership of Mr. K.L. Bindra), as well as a smaller scale map for ease of use under the circumstance.

On the other hand, between 1968 and 1971, France provided help to Cambodia to establish a 1:200,000-scale geologic map with the participation of 8 French geologists and engineers, as well as 20 other Khmer engineers who performed the works and the research under the direction Mr. Sean Pengse.

At the time, there was no โ€�white zoneโ€�.

Paris, July 9, 2007

Vice-President, Cambodia’s Border Committee

DY Kareth

Labels:

เขาพระวิหาร 2505 เกาะกูด 2549 !?
โดย คำนูณ สิทธิสมาน11 กันยายน 2549 18:28 น.

ประเทศไทยเสียปราสาทเขาพระวิหาร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2505 โดยผลคำพิพากษาของยุติธรรมระหว่างประเทศ หรือศาลโลก ด้วยคะแนนเสียง 9 ต่อ 3ปราสาทเขาพระวิหารตั้งอยู่บนทิวเขาพมนดงรัก ระหว่างประเทศกัมพูชากับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ตัวปราสาทตั้งอยู่ในบริเวณเขตก้ำกึ่งระหว่างอำเภอจอมกระสาน จังหวัดพระวิหาร ของกัมพูชา และบ้านภูมิซรอล อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ของไทย ชื่อเป็นทางการในภาษาเขมรเรียกว่า…“ศรีศิขเรศวร”เป็นศาสนสถานที่สร้างขึ้นเพื่อถวายให้แก่พระอิศวร หรือพระศิวะ เทพสูงสุดของศาสนาฮินดูลัทธิไศวนิกาย ตามตำนานแล้วเชื่อว่าพระองค์ทรงประทับอยู่บนยอดเขาไกรลาส ศูนย์กลางของจักรวาลปราสาทเขาพระวิหารสร้างบนหน้าผาเป้ยตาดีของเทือกเขาพนมดงรักที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางถึง 657 เมตร ทำให้เมื่อมองจากแผ่นดินเขมรขึ้นมาจะเห็นตัวปราสาทเหมือนวิหารสวรรค์ ลอยอยู่บนฟากฟ้า

สันนิษฐานว่าปราสาทเขาพระวิหารเริ่มก่อสร้างในพุทธศตวรรษที่ 16 ราวพุทธศักราช 1545 – 1593 ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ของขอม และได้มีการสร้างต่อเติมในอีกหลายรัชกาลต่อมา

ตัวปราสาทเขาพระวิหารหันหน้าไปทางทิศเหนือ ด้านหน้าและทางขึ้นปราสาทจึงอยู่ในเขตประเทศไทย แต่ตัวปราสาทส่วนใหญ่อยู่ในประเทศกัมพูชา

เมื่อปี 2442 พระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในฐานภาพข้าหลวงต่างพระองค์ มณฑลอีสาน สมัยรัชกาลที่ 5 เป็นผู้ค้นพบปราสาทแห่งนี้ แล้วทรงจารึก ร.ศ. ที่ค้นพบ (ร.ศ. 118) และพระนามของพระองค์ไว้ที่บริเวณชะง่อนผาเป้ยตาดีว่า…

“118 สรรพสิทธิ”

ก่อนที่กัมพูชาจะมาอ้างสิทธิการเป็นเจ้าของในอีกกว่า 60 ปีต่อมา

อันเนื่องมาจากสนธิสัญญาที่ประเทศไทยทำกับฝรั่งเศสเมื่อปี 2447 (ค.ศ.1904) ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 ฝรั่งเศสได้เขียนแผนที่ขีดเส้นพรมแดนขึ้น และจากเส้นแบ่งพรมแดนนั้น ปราสาทเขาพระวิหารจะอยู่ในอาณาเขตของไทย แต่เมื่อมีการทำสนธิสัญญาเพิ่มเติมในปี 2450 ก็มีการกำหนดเขตแดนขึ้นใหม่อีก คราวนี้ทำให้ปราสาทเขาพระวิหารต้องตกไปอยู่ในอาณาเขตของกัมพูชา แต่ไทยก็ไม่ได้ทักท้วงแต่ประการใด เพราะจำเป็นต้องยอมทำตามมหาอำนาจฝรั่งเศสในขณะนั้น จึงเท่ากับเป็นการยอมรับไปโดยปริยาย

ต่อมา เกิดสงครามเรียกร้องดินแดนระหว่างไทยกับฝรั่งเศสในปี 2483 สมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ทำให้ไทยได้ดินแดน 4 จังหวัด คือ ไชยบุรี จำปาศักดิ์ เสียมราฐ และพระตะบอง มาจากกัมพูชา

ปราสาทเขาพระวิหารก็อยู่ในเขตดินแดนที่ไทยได้มาในยุคปลุกกระแสชาตินิยมครั้งนั้นด้วย

แต่ก็เป็นเสมือน “ฤดูกาลอันแสนสั้น” โดยแท้

เพราะภายหลังเมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยจำเป็นต้องปรับสภาพตัวเองไม่ให้เป็นผู้แพ้สงครามตามญี่ปุ่น จึงต้องยอมยกดินแดนที่ได้มาทั้ง 4 จังหวัดนั้นให้กับฝรั่งเศสไป จนเมื่อฝรั่งเศสพ่ายแพ้ในสงครามอินโดจีนเมื่อปี 2497 ไทยจึงได้ส่งทหารเข้าไปครอบครองพื้นที่ปราสาทเขาพระวิหารอีกครั้งหนึ่ง แต่ไม่มีกฎหมายระหว่างประเทศรองรับ

ปี 2502 เจ้านโรดม สีหนุ กษัตริย์กัมพูชา ยื่นฟ้องต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2502 ว่าประเทศไทยรุกล้ำอธิปไตยกัมพูชา และขอให้ศาลมีคำสั่ง

1. ราชอาณาจักรไทย มีพันธะที่จะต้องถอนหน่วยทหารที่ได้ส่งไปตั้งประจำ ณ บริเวณสิ่งหักพังของปราสาทพระวิหาร ตั้งแต่ค.ศ.1954

2. อำนาจอธิปไตยแห่งดินแดนเหนือปราสาทพระวิหาร เป็นของราชอาณาจักรกัมพูชา

ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทยกับกัมพูชาต้องสะดุดหยุดลง

จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ดำเนินการต่อสู้เพื่อยืนยันสิทธิของไทยเหนือดินแดนปราสาทเขาพระวิหาร ทั้งยังขอรับบริจาคเงินจากคนไทยทั้งประเทศคนละ 1 บาท เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายให้คณะทนายความฝ่ายไทยไปต่อสู้ในศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ หรือที่รู้จักกันในนามศาลโลก

การไต่สวนพิจารณาคดีเป็นไปอย่างต่อเนื่องยาวนานถึง 3 ปี มีการนัดพิจารณาสืบพยานทั้งหมด 73 ครั้ง

ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เป็นหัวหน้าคณะทนายความฝ่ายไทยเท่านั้น

ตัวแทนฝ่ายไทยในขณะนั้นคือ ม.จ.วงษ์มหิป ชยางกูร เอกอัครราชทูตไทยประจำประเทศเนเธอร์แลนด์

คณะทนายความนอกเหนือจากม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมชแล้ว ก็มี อังรี โรแลง ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ในมหาวิทยาลัยบรัสเซลส์ และทนายความประจำศาลอุทธรณ์แห่งกรุงบรัสเซลส์, เซอร์แฟรงก์ ซอสคีส อดีตแอททอร์นี เยอเนราล (พอเปรียบได้กับตำแหน่งอัยการสูงสุด) ในคณะรัฐบาลอังกฤษ, เจมส์ เนวินส์ ไฮด์ เนติบัณฑิตแห่งรัฐนิวยอร์ก ร่วมอยู่ด้วย

จนในที่สุด ศาลโลกก็ตัดสินให้กัมพูชาเป็นฝ่ายชนะคดีด้วยคะแนน 9 ต่อ 3 เสียงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ยังผลให้ประเทศไทยต้องยินยอมทำตามข้อเรียกร้องทั้ง 2 ข้อของกัมพูชา

นับเป็นการเสียดินแดนครั้งสุดท้ายของประเทศไทยในยุครัตนโกสินทร์

พื้นที่ที่เสียไปทั้งหมดประมาณ 150 ไร่

หลังจากการพ่ายแพ้คดี เป็นครั้งแรกที่จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์สนับสนุนและยินยอมให้นักศึกษาเดินขบวนประท้วงคำตัดสินคดีของศาลโลก และปิดทางขึ้นปราสาทเขาพระวิหารที่อยู่ในเขตแดนไทย เพื่อเป็นการตอบโต้กัมพูชา ดังนั้น หากชาวกัมพูชาต้องการจะขึ้นไปสู่ปราสาทเขาพระวิหาร ก็ต้องอาศัยผ่านทางช่องเขาแคบ ๆ สูงชัน และอันตราย ที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “ช่องบันไดหัก” แทน เพราะด้านหน้าและทางขึ้น-ลงของปราสาทเขาพระวิหารนั้นอยู่ทางฝั่งประเทศไทย

ระหว่างที่ปราสาทเขาพระวิหารอยู่ในการดูแลของกัมพูชาแล้ว กัมพูชาสั่งปิดและเปิดให้เข้าชมอยู่หลายครั้ง ตามแต่สถานการณ์ของประเทศ เพิ่งจะเมื่อไม่นานมานี้เอง ด้วยความร่วมมือระหว่างไทยกับกัมพูชา ปราสาทเขาพระวิหารจึงเปิดต้อนรับนักท่องเที่ยวได้อีกครั้งหนึ่ง

สนธิสัญญาไทย-ฝรั่งเศส 2447 (แก้ไขเพิ่มเติม 2450) ยังคงก่อปัญหาไม่รู้จบมาจนทุกวันนี้

โดยเฉพาะเส้นเขตแดนทางทะเล

ที่กัมพูชายึดแนวที่ประกาศไว้เมื่อปี 2515 อย่างเหนียวแน่น

เป็นเส้นเขตแดนที่ผ่าเกาะกูดไปครึ่งหนึ่ง และจะครอบครองแหล่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย

ประวัติศาสตร์ยังไม่มีวี่แววจะซ้ำรอยปี 2505 ทั้งหมดหรอก

เพราะยังไม่มีใครคิดจะนำขึ้นสู่ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ

แต่จะมีความพยายามตกลงกันโดยที่คนไทยไม่รู้หรือเปล่าให้ประเทศไทยยอมรับเส้นเขตแดนนี้ เพื่อแลกกับการเร่งพัฒนาแหล่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย – ผมไม่ยืนยัน!

   

ปราสาทเขาพระวิหาร
The praviharn old ancient

โบราณสถานของคนทั้งโลก

เขาพระวิหาร เป็นชื่อที่คนไทยเรียก ภาษาเขมร
เรียกว่า เปรี๊ยะ วิเฮียร์ปรากฎชื่อเรียกเก่าสุดบันทึกไว้ในจารึกว่า
ภวาลัย ภายหลังมีชื่ออื่นๆ คือ ศรีสิขรีศวร
วีราศรม และตปัสวีนทราศรม ซึ่งมีผู้สร้างอุทิศให้แก่ ศิขเรศวร แปลตามคำว่าผู้เป็นใหญ่แห่งภูเขาคือพระศิวะ
และกษัตริย์ขอมได้สร้างปราสาท เสมือนที่ประทับแห่งเทพเจ้าไว้ ณ ที่นี้ คือ ปราสาทพระวิหาร หรือเทวสถานศรีศิขรีศวร

ปราสาทเขาพระวิหาร ตั้งอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง ในเทือกเขาดงรัก หรือดงเร็ก (เขมรแปลว่าภูเขาไม้คาน) แนวเส้นกั้นเขตแดนระหว่าง ประเทศไทยกับกัมพูชาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตำแหน่งเส้นรุ้งที่ 14 องศา 23 ลิพดา 20ฟิลิพดา เหนือ และเส้นแวงที่ 104 องศา 41ลิพดา ตะวันออก ส่วนสูงของเขายอดนี้ อยู่ทางด้านใต้ สูงกว่าระดับน้ำทะเล 657 เมตร ลาดต่ำลงสุดทางด้านเหนือ สูงกว่าระดับน้ำทะเล 535 เมตร ความสูงสุดจากหน้าผาชันที่เรียกว่า เป้ยตาดี ลงสู่พื้นที่ราบเชิงเขา ในอาณาเขตของประเทศกัมพูชา ประมาณ 547 เมตร
ก่อนคำพิพากษาตัดสินของศาลโลกให้ เปรี๊ยะ วิเฮียร์ อยู่ภายใต้อธิปไตยของกัมพูชา ปราสาทพระวิหารอยู่ใน ขอบเขตทางการปกครองและอธิปไตยของไทย ขึ้นกับท้องที่บ้านภูมิซร็อล ตำบลบึงมะลู อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ปราสาทเขาพระวิหารหลังที่หนึ่ง
ปัจจุบันมีสภาพหักพัง มองจากบันไดชั้นบน ลานพญานาค
ปราสาทหลังที่สอง
ปราสาทเขาพระวิหาร
ได้มีการริเริ่มให้เปิด ให้ประชาชนทั้งสองประเทศเข้าเที่ยวชมอีกครั้งหนึ่ง
เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2535
โดยจังหวัดศรีสะเกษ และนายอำเภอกันทรลักษ์สมัยนั้น(นายวรงค์ ศิริพานิช) กับอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพระวิหาร
ผู้ว่าซุก ซัมเอง (เคยมีเชื้อสายทางพ่อเป้นชาวขุขันธ์)
ปราสาทหลังที่ 3 ค่อนข้างสมบูรณ์และมีความงดงามและวิจิตรบรรจงมาก